أبو القاسم جنيد الشيرازي ( مترجم : عيسى بن جنيد الشيرازي )
27
شد الإزار في حط الأوزار عن زوار المزار ( مزارات شيراز ) ( ملتمس الأحباء ) ( تذكره هزار مزار ) ( فارسى )
الباهليه و حوالى آن ، مقبرهء سلم و حوالى آن ، مشهد ام كلثوم و شيرويه و حوالى آن ، مقبرهء باغنويه و حوالى آن ، مقابر جامع عتيق و حوالى آن ، مقابر مصلى و حوالى آن و كتاب را بترجمهء سعدى كه در خاك مصلى مدفونست بپايان رسانده است . اما جنيد ديگرى كه در همان زمان مىزيسته و او را با معين - الدين جنيد شاعر زبان فارسى اشتباه كردهاند و چنان كه مرحوم فرصت در آثار عجم گفته ترجمهء عوارف المعارف و شرح احاديث نبوى ازوست و در سال 791 درگذشته است نوادهء نجيب الدين على بن بزغش شيرازى عارف بسيار مشهور قرن هفتم متوفى در 678 است و نوهء شيخ ظهير الدين عبد الرحمن پسر اوست كه در 716 درگذشته و شيخ صفى الدين اردبيلى پس از آنكه باميد ديدار شيخ نجيب الدين بشيراز رفته و در آن زمان درگذشته بود بديدار اين پسر يعنى ظهير الدين عبد الرحمن كامياب شده است « 14 » و شرححال اين صدر الدين جنيد در شد الازار « 15 » پس از شرححال جد و پدر جدش چنين آمده است : شيخ صدر الدين جنيد بن فضل الله ابن عبد الرحمن در زمان خويش شيخ الاسلام و در وقت خود قدوة الانام بود و مرشد كامل مكمل فاضل بشمار مىرفت دانش ظاهر و دانش باطن را گرد آورده بود و بر رموز قوم و اشارات خداوندان عرفان و دقايق اهل طريقت و نكات رازهاى حقيقت آگاه بود مدتى دراز در بغداد ملازمت شيخ جبرئيل كرد و بفرمان او بخلوت نشست و خداى احوال وى را برو آشكار كرد و به زيارت كعبهء معظمه رفت و از آن پس بشام سفر كرد و با دانشمندان آنجا ديدار كرد و حديث شنيد و كتابهاى معتبر را بسيار خواند و از جملهء مشايخ او مسند الشام شيخ جمال الدين ابراهيم بن ابى البركات حنبلى بعلبكى و شيخ صلاح الدين خليل بن كيكلدى علائى و شيخ علاء الدين على بن ايوب مقدسى و شيخهء معمره زينب بنت احمد بن عبد الرحيم المقدسيه بوده و ازو حديث شنيده و گويد كتاب « موطا » از امام مالك را در شش مجلس خواندم و « جامع الصحيح »
--> ( 14 ) - صفوة الصفا چاپ بمبئى 1329 - 18 و 21 و 67 . ( 15 ) - ورق 144 يك - 144 دو از نسخهء عكسى .